Monday, 9 April 2018

Από τον μικρό πρίγκηπα...μαμά δεν θέλω να πεθάνεις

Έχουμε επιστρέψει σήμερα από διακοπές και αύριο είναι η τελευταία μέρα πριν επιστρέψουμε εσείς στο σχολείο κι εγώ στην δουλειά. Είμαστε κουρασμένες αλλά διαβάζουμε όπως κάθε βράδυ παραμύθι και για απόψε συνεχίζουμε τον μικρό πρίγκηπα.

"Οι άνθρωποι δεν έχουν πια τον χρόνο να καταλάβουν τίποτα. Αγοράζουν διάφορα πράγματα φτιαγμένα απο τους εμπόρους. Αφού δεν υπάρχει κάποιος έμπορος που να πουλάει φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους."
Καθόλου δεν ξέρω πως μου ήρθε, αλλά γύρισα να σε κοιτάξω.
-Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως στο Golden hall μπορούμε να αγοράζουμε κοκαλάκια και βιβλία που μας κάνουν σοφούς και ρούχα και παππούτσια αλλά δεν έχει ούτε ένα κατάστημα με φίλους. Ούτε για εσένα, ούτε για εμένα.
-Ευτυχώς που πάω σχολείο, απάντησες απλά.

Μετά από λίγο είναι η δική σου σειρά να διακόψεις την αφήγηση.
- Υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν φίλους;
- Ναι, και αυτό είναι πολύ λυπηρό. Αλλά...
- Ναι, αλλά έχουν μαμά και μπαμπά και αδερφό ε; Διακόπτεις πάλι και κοιτάς επίμονα.

Μπλέξαμε.
- Μερικά παιδιά δεν έχουν ούτε φίλους, ούτε μαμά, ούτε μπαμπά.
- Δεν γίνεται αυτό. Αφού για να υπάρχουν τα γέννησε μία μαμά κι ένας μπαμπάς.

Μπλέξαμε.
- Ναι, αλλά καμιά φορά πολύ πολύ πολύ πολύ σπάνια μπορεί μία μαμά κι ένας μπαμπάς να γεννήσουν ένα παιδί κι ύστερα να πεθάνουν.
- Όσο είναι ακόμα παιδί;
- Ναι, αλλά πολύ πολύ πολύ πολύ σπάνια.

Μπλέξαμε.
Πρώτα τρέχουν τα χείλη σου και μετά ξεκινάει το κλάμα. Ο τύπος που λες άνετα γοερό.

- Μην κλαις. Ήρθε η ώρα να σου πω την πιο μεγάλη αλήθεια. Είσαι έτοιμη; Κανείς δεν ξέρει πότε θα πεθάνουν η μαμά κι ο μπάμπάς. Αλλά μπορώ να σου πω ότι θα κάνουμε ότι μπορούμε έτσι ώστε όταν γίνει αυτό να είσαι τόσο δυνατή, τόσο έξυπνη και τόσο καλή που θα έχεις πολλούς δικούς σου "εξημερωμένους" φίλους και θα μπορείς να είσαι καλά και χωρίς εμάς. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα στεναχωρηθείς, γιατί θα στεναχωρηθείς πολύ, αλλά θα συνεχίσεις. Γιατί έτσι είναι η ζωή, τα παιδιά μεγαλώνουν και οι γονείς κάποια στιγμή πεθαίνουν...

Μπλέξαμε.
Δεν θέλω να στα γράψω αυτά για να τα διαβάσεις όταν θα έρθει αυτή η στιγμή. Actually, δεν θέλω να έρθει ποτέ. Θέλω να είμαστε για πάντα μαζί, να μαλώνουμε, να αγαπιόμαστε να είμαι η πιο καλή και η πιο κακιά μαμά την ίδια μέρα.
Ποιος ευτυχής άνθρωπος συμφιλιώθηκε αμαχητί με την ιδέα του θανάτου; 

2 comments :

  1. αυτή η συζητηση γίνεται σχεδόν σε όλες τις οικογενειες ...εγω - δεν ξερω πόσο παιδαγωγικο ειναι -αλλά αφηνω συνεχεια συμβουλές στα παιδια για το τι θα κανουν αν πεθανω όσο αυτα ειναι μικρά και τους λεω πως θα τα βλέπω και θα με κανουν ευτυχισμενη αν τις ακολουθουν...ας ελπίσουμε πως δεν θα συμβει σε καμια μας :)

    ReplyDelete