Wednesday, 3 February 2016

Το μπουκάλι του depon

Το πρώτο που πήρα το πέταξα κάποια στιγμή γιατί έληξε. Το έχω γράψει ξανά πως η μικρή μας επαναστάτρια έχει ένα ανοσοποιητικό σετάκι με το πείσμα της. Συνήθως ακλόνητο. Ο μικρός μας όμως έχει ταλαιπωρηθεί αρκετά ήδη. 9,5 μηνών κι έχουμε ήδη γράψει στο βιβλίο με τις αναμνήσεις μία διήμερη παραμονή στο μητέρα με λαρυγγίτιδα και τώρα είναι δυο βδομάδες που προσθέσαμε και την βρογχιολίτιδα στο ρεπερτόριο μας. Άδειασε το πρώτο του μπουκάλι, έφτασε στην μέση. Βάλαμε και καινούριες λέξεις στην ζωή μας, μάσκες, νεφελοποιητής και αντιβίωση. Παίρνει τόσα φάρμακα που έχουμε κολλημένες τις συνταγές στον καθρεύτη του μπάνιου, μην μπερδέψουμε τα ml και τις συχνότητες. Πιστεύω στην κλασική ιατρική, ούσα συμβατική εκ φύσεως και ένθερμη υποστηρικτής των εμβολίων. Αλλά στα tabs μου αν κάνεις μια βόλτα θα βρεις και ομοιοπαθητική ιατρική. Γιατί ψάχνομαι. Λυπάμαι που παίρνει τόσα φάρμακα, που το υποτιθέμενο βοηθητικό μητρικό γάλα δεν αρκεί να τον θωρακίσει στα μικρόβια που αναπόφευκτα έρχονται σπίτι.

Δεύτερο παιδί, σε κάποια ευνοημένο, σε άλλα όμως μοιάζει αδικημένο. Σήμερα για πρώτη φορά έφτασε 40αρι. Κι όπως είχα το μαραμένο του κορμάκι στην αγκαλιά μου αισθάνθηκα ανεπαρκής να τον προστατέψω. Και φυσικά κατέφυγα στο γνωστό μονοπάτι. Τύψεις. Ενοχές που αρρωσταίνει, που δεν έχω την δύναμη να τον κρατήσω δυνατό, που αδυνατίζει και βλέπω τα πλευράκια του να διαγράφονται. Η φωνή της λογικής μου λέει δεν φταίω. Αλλά η μάνα που είμαι μου λέει πως δεν προσπάθησα αρκετά. Δεν σκέφτηκα να σταματήσω ίσως για κάποιον καιρό τον παιδικό σταθμό της μεγάλης. Θα ήταν αυτό λύση; Αδυνατώ να απαντήσω.
Και μετά σκέφτομαι κι άλλα. Πως είμαι αχάριστη να παραπονιέμαι. Γιατί το δικό μας βιβλίο αναμνήσεων για την ώρα έχει μόνο τέτοιες δυσκολίες. Του προγράμματος.
Ας έχουν όλα τα φαρμακεία στα σπίτια μόνο μπουκάλια με ντεπόν. Πάω να του βάλω θερμόμετρο.

4 comments :

  1. μακάρι να μη συνεχισει με λαρρυγγίτιδες,γιατι υποφερουν! Εμενα τα διδυμα ξεκινησαν απο 12 μηνων περιπου και ειχαμε καθε χρονο όλους τους χειμερινους μηνες !Ενω τους περνουσε μετα απο 15-20 μερες ξαναρχιζαν παλι! Μεχρι και σε αλλεργιολογο πηγα ,γιατι μπορει να εχει σχεση,αλλα δεν ειχε.... ξημεροβραδιαζομασταν κι εμεις σε νοσονομεια ,μασκες ,κορτιζονες και οσα αναφερεις!
    Το καλυτερο βεβαια ειναι ο κρυος αερας! Ακομα και στο νοσοκομειο έξω μας εβγαζαν να ανασαινουν κρυο αερα!
    Κουκουλωμενο σαν κρεμμύδι ,το προσωπακι μόνο εξω και στο μπαλκονι τα βραδια ή κοιμόμουν μαζί τους με ανοιχτη λίγο την πόρτα ,μες στο χειμωνα !Τα βοηθουσε πολυ. Και ατμοι στο μπανιο...από 6χρ σταματανε αυτα τα παιδια και ετσι εγινε με εμας!
    Δεν ξερω αν δουλευεις ,αν ναι μην εχεις διλημμα για τον παιδικό...αν οχι ,για να μην ταλαιπωρεισαι τόσο,μπορεις να την σταματησεις τους χειμερινους μηνες,εγω έτσι έκανα ,για να γλιτωσουμε τα πάρα πολλα φαρμακα .Αλλά τις αρρωστειες τις μεταφερουμε κι εμεις οι γονεις και που σταματησα τον παιδικό παλι αρρωσταιναν με λαρυγγιτιδα -βρογχιολιτιδα ,αλλά με λγοτερη συχνοτητα...μου φαινεται εγραψα πιο πολλα απο την ανάρτησή σου χαχαχα
    Περαστικά ,σιδερένιος ο μικρουλης σου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χαχα σε ευχαριστώ για ολα όσα έγραψες! Έτσι ειναι ταυτιζομαστε με αυτα... Επιστρέφω δουλειά την επόμενη εβδομάδα! Σήμερα ευτυχώς ξύπνησε καλυτερα ο μικρούλης μου.. Αλλα το βραδυ χτες ειχα τις μαύρες μου, καταλαβαίνεις.. Καλη σου μερα!

      Delete
  2. Εμένα με στενοχωρούν οι τύψεις, οπότε άκου για να σου φύγουν:
    1. Αν η μικρή πήγαινε νήπιο, δε θα μπορούσες να τη σταματήσεις από επιλογή σου. Άρα έφυγε το δίλημμα για το σχολείο.
    2. Τα παιδιά συνήθως ταλαιπωρούνται με αρκετές ιώσεις, κρυώματα, βρογχίτιδες κτλ. Η κόρη σου ήταν μάλλον εξαίρεση. Δε φταις εσύ για το ότι κολλάει το μωρό, γιατί συνήθως έτσι εύκολα αρρωσταίνουν τα παιδιά.
    3. Ο πυρετός είναι καλό πράγμα, γιατί σκοτώνει τα μικρόβια. Εμείς έχουμε έναν παιδίατρο που λέει πόσο καλός είναι ο πυρετός. Από τότε που τον γνωρίσαμε και μου τα εξήγησε, μιλάμε κάνουν 39 και πάνω και χαίρομαι, γιατί τα σκέφτομαι σαν εξολοθρευτές μικροβίων.

    Περαστικά! Και άσε τις τύψεις, γιατί τα έχεις καταφέρει στα πιο δύσκολα (προσωπικός χρόνος, μη προσκόλληση στα παιδιά κτλ.) Μάθε μου κι εμένα πως να μην έχω τύψεις σε κάτι τέτοια, γιατί το προσπάθησα αλλά τα έχω ακόμη τα κολλήματά μου και θα τα πληρώσουμε ακριβά αυτά μια μέρα όλοι μας εδώ μέσα. Αχ, αχ, αχ και αχ!

    Υ.Γ. Μια φίλη μου είχε το ίδιο πρόβλημα με εσένα - μωρό που το κολλούσε η μεγάλη ή οι γονείς του, κανείς δεν έμαθε ποιος γιατί οι ίδιοι δεν αρρώσταιναν, μόνο μικρόβια μετέφεραν στο σπίτι - της πρότεινε η παιδίατρος να εμβολιαστούν όλοι πριν του μωρού με το αντιγρηπικό. Προς το παρόν τους πάει καλά, λέει. Μπορεί να είναι και συμπτωματικό βέβαια.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ τόσο πολυ για το ταπ ταπ! Το χρειάζομαι ειναι η αλήθεια. Οι τύψεις κάπως υποχώρησαν... Ίσως βοηθάει που εκείνος παει καλυτερα ενώ εγω αρρώστησα οπότε μοιράζομαι τη μιζέρια του!

      Delete