Sunday, 31 August 2014

Φέτος το καλοκαίρι...

Τα πλάνα μας ξεκίνησαν νωρίς, ως συνήθως λόγω της προσωπικής μου εμμονής. Οπότε κατά τον Μάρτιο πήρα το brief του Γιώργου που ήταν απλό και περιεκτικό: Όχι πλοία. Σαφές. Από την άλλη νομίζω πως δεν θα ήταν και η καλύτερη ιδέα να μείνουμε πάνω από 4 ώρες στο αυτοκίνητο οπότε η λύση ήταν μία: Πελοπόννησος. Μετά την πρώτη έρευνα η απόφαση πάρθηκε: Μάνη, Μεσσηνιακή και Λακωνική.
Φορτώσαμε λοιπόν την απαραίτητη προίκα και την Κυριακή 3/8 ξεκινήσαμε με πρώτο προορισμό την Καρδαμύλη. Η Καρδαμύλη είναι ένα όμορφο παραθαλάσσιο χωριό στην Μεσσηνιακή Μάνη με όμορφα νερά και πολύ πράσινο, συνδυασμός που την κάνει ανερχόμενα γνωστή σε πολλούς τουριστικούς οδηγούς.
Είναι το μόνο μέρος που είχαμε το τρίπτυχο σκηνή - παραλία - κουβαδάκια καθώς στην συνέχεια του ταξιδιού μόνο πέτρες συναντήσαμε... Σχεδόν όλες οι παραλίες έχουν βότσαλο, με αγαπημένες μας το Καλαμήτσι και τα Δελφίνια και δεν είναι οργανωμένες, αλλά έχουν κάποιο στοιχειώδες beach bar. Κοντά είναι και η τουριστική Στούπα η οποία όμως δεν μας άρεσε πολύ. Ωραία η Καρδαμύλη και για βόλτες και ποτά εκεί στο ηλιοβασίλεμα το Acquarella είναι άπαικτο. Αν και είμαι σίγουρη ότι όταν σταματήσαν να είναι τακτικοί πελάτες η Δάφνη και η Ίρις δεν τα βάψανε και μαύρα.


Η Δάφνη στο Acquarella


H παραλία Καλαμήτσι


 Όσο αφορά την διαμονή επιλέξαμε το Melitsina Village που ήταν συμπαθητικό, η κριτική μου εδώ .

Μετά από 5 μέρες θάλασσα και cocktails στο Acquarella λοιπόν ήμασταν έτοιμοι για την επόμενη στάση που ήταν και η αποκάλυψη του ταξιδιού. Επειδή ταξίδι με παιδιά χωρίς απρόοπτα όμως λαχείο είναι να σου τύχει, την τελευταία μέρα στην Καρδαμύλη η Ίρις εκδήλωσε γαστρεντερίτιδα και μάλιστα βαριά με αποτέλεσμα ανάμεσα στα δύο μέρη να κάνουμε κι ένα τουρ στα κέντρα υγείας της Μάνης, ξεκινώντας από την Αρεόπολη και καταλήγοντας στο Γύθειο. Τέλος καλό, όλα καλά απλά στο Λιμένι που ήταν η δεύτερη στάση δεν φτάσαμε και με τις καλύτερες των διαθέσεων. Κι όμως το μέρος μας κέρδισε αμέσως. Ένα μικρό ψαροχώρι που ιστορικά άνηκε στην οικογένεια Μαυρομιχάλη, τόσο δα μικρούλι χτισμένο πάνω σε μαγικά τυρκουάζ νερά. Μόνο πρόβλημα με τα παιδιά, η έλλειψη παραλίας και η πρόσβαση στην θάλασσα από σκαλάκια, πολύ ομαλά όμως. Για φαγητό θα δώσω κάποια tips, αν και όλα κι όλα 4-5 μαγαζιά έχει. Το μαγαζάκι της Θοδώρας φιλόξενο με λύσεις για καφέ - ποτό αλλά και φαγητό (αυτός ο ντάκος με τον γαύρο μαγεία) αλλά και ο Τάκης η ξακουστή ψαροταβένα, όπου δοκιμάσαμε την καλύτερη ίσως αστακομακαρονάδα.

Όσο αφορά την διαμονή μας, ήταν επίσης από τα καλύτερα του ταξιδιού καθώς ανακαλύψαμε ένα μικρό θησαυρό στον Πύργο Μαυρομιχάλη, Η κριτική μου εδώ. Το προτείνω ανεπιφύλακτα με μία συμβουλή όμως: Κάντε την κράτησή σας εγκαίρως γιατί τα 13 δωμάτιά του γίνονται ανάρπαστα. Το βράδυ ανεβαίναμε στην Αρεόπολη (που είναι και η πρωτεύουσα του νομού) για ποτά στα θορυβώδη σοκάκια της που θυμίζουν κάτι από νησί.

Το Λιμένι

Η Ίρις στην Αρεόπολη

Τελευταίος σταθμός ήταν ο Γερολιμένας, που σχετικά μας απογοήτευσε. Το χωριό είναι παραμελημένο αρκετά και κάπως θλιβερό, τουλάχιστον σε σύγκριση με την ζωντάνια που βρήκαμε στο Λιμένι. Η θάλασσα μας φάνηκε κάπως μουντή και άτονη γι αυτό κι επιλέξαμε να συνεχίσουμε να πηγαίνουμε στο Λιμένι για τα μπάνια μας. Όσο αφορά το ξενοδοχείο, το Κυρίμαι παρά την φήμη, την ιστορία και την αντικειμενική ομορφιά του, δεν ήταν στα best of των διακοπών μας και η κριτική μου είναι εδώ.

Ο Γερολιμένας


Σε γενικές γραμμές το τουρ στέφθηκε από επιτυχία. Οι αποστάσεις ήταν στα πλαίσια της λογικής, ακόμα δηλαδή και στον γυρισμό από Γερολιμένα προς Αθήνα που η Ίριδα επέλεξε να μην κοιμηθεί ούτε ένα λεπτό με 100 επαναλήψεις της Ταβέρνας του Μανώλη τσούκου τσούκου φτάσαμε Αθήνα.

Η συνέχεια ήταν σύντομη αλλά απαραίτητη. 3 μέρες στις Σπέτσες, ούτε μία φωτογραφία. Μόνο ξαπλώστρα, βιβλία και ποτά. Η Ίρις έμεινε με τις ξαδέρφες της και την υπόλοιπη φαμίλια και αν κρίνω από το πόσο στεναχωρήθηκε που τους άφησε, μάλλον καλά πέρασε. Και του χρόνου λοιπόν. Για τώρα το επόμενο project έχει τίτλο Παιδικός Σταθμός. Εις αύριον τα σπουδαία.

ΥΓ: 'Εχω και δύο νέα tips σε συνέχεια των περσινών για τις δακοπές με παιδιά εκεί μετά τον χρόνο: Πρώτον πηγαίντε με παρέα. Εμείς είχαμε την καλύτερη.

4 +2 

Δεύτερον, τα ροδάκινα στην παραλία δώστε τα ολόκληρα. Κρατάνε πολυυύ παραπάνω. (Φετινός απολογισμός: 10 βιβλία!)

Τα μαγικά ροδάκινα

No comments :

Post a Comment