Saturday, 28 April 2012

Αυτά τα Σαββατοκύριακα...

Που ξυπνάς κι έχει ήλιο. Έστω και με λίγη συννεφιά. Που μόλις ανοίγεις τα μάτια σου φέρνεις νοητά την λίστα με τα to-do, τα mail που έχεις σε εκκρεμότητα, μέχρι να αποκτήσεις επαφή με την πραγματικότητα και η συνειδητοποίηση ότι ωχ!σήμερα είναι Σάββατο σε αγκαλιάσει σαν μαλακό σύννεφο... Και τότε η λίστα με τα to-do αλλάζει. Και περιλαμβάνει βόλτες, καφέδες, ούζα, φίλους, οικογένεια και αγάπη.
Και μπορεί μόλις φτιάχνεις τον καφέ σου να κάνεις ένα refresh στα mail σου, αλλά ξέρεις πως είναι ένα λεπτό υπόθεση και μετά θα παραδοθείς στα πράγματα που αγαπάς. Και έχεις επιτέλους τον χρόνο να κάνεις όσα προγραμματίζεις μέσα στην εβδομάδα. Και κυρίως να σταθείς για ένα λεπτό. Να μείνεις ακίνητος και να αναπνεύσεις.
Την αγαπώ την καθημερινότητά μου. Αλλά αυτά τα Σαββατοκύριακα τα χρειάζομαι. Είτε σημαίνουν βόλτες με ούζα, είτε σημαίνουν ατελείωτες ώρες στον καναπέ με μαραθώνιους από σειρές μέχρι να πονέσει η μέση σου από την ξάπλα.


Ο πατέρας μου λέει ότι ένας από τους λόγους που δουλεύουμε, είναι κι αυτός ο ελεύθερος χρόνος. Ανεκτίμητο. Να κάθεσαι στην αυλή με τα σκυλιά να πίνεις καφέ, να καπνίζεις (αυτό δεν είναι ανεκτίμητο σίγουρα, αλλά προσπαθώ να δημιουργήσω την πλήρη εικόνα) με τις πιτζάμες και να περιφέρεσαι online, όχι δουλεύοντας. Απλά να κάνεις την βόλτα σου...
Ακόμα κι αν το επόμενο σαββατοκύριακο είναι η ώρα εκλογών, ακόμα κι αν το περιβάλλον είναι σε τόση αβεβαιότητα, ακόμα κι αν βολτάροντας στο διαδίκτυο βλέπεις ξανά και ξανά την διαμάχη, είμαστε τελικά hellenes ή απλά κακά καχέκτυπα μιας διαφήμισης μπύρας. Ακόμα και αν η Χρυσή Αυγή βγει τελικά στην Βουλή.
Σήμερα είναι Σάββατο. Ακόμα κι αν βρέξει...

No comments :

Post a Comment