Sunday, 18 March 2012

Η ταλαιπωρία του να φτιάχνεις το δικό σου blog

Και καταρχήν γιατί να φτιάξεις το δικό σου.. Κάθε μέρα διαβάζεις τόσα, άλλα σοβαρά, άλλα αστεία, από γνωστούς φίλους και άλλους. Μου αρέσουν τα blogs.
Και επειδή δεν μου φτάνουν πλέον οι 140 χαρακτήρες και τα τιτιβίσματα αποφάσισα να φτιάξω το δικό μου κι ας το διαβάζω μόνο εγώ :) Εξάλλου πιστεύω ακράδαντα πως όλα τα νέα μέσα που μας επιτρέπουν να εξωτερικεύουμε τις σκέψεις μας είναι άκρως και βαθύτατα αυτο-ψυχαναλυτικά. Εκτός από το φατσοβιβλίο. Που από ότι φαίνεται είναι κατάλληλο για να επιδεικνύουμε πόσο ενδιαφέρουσα είναι η ζωή μας, πόσο συναρπαστικά ταξίδια κάνουμε (ναι μιλάω κι εγώ με τις φωτογραφίες από τις Μπαχάμες), πόσο πολύ διασκεδάζουμε και κυρίως πόσο όμορφοι είμαστε και πόσο καλά σουφρώνουμε τα χειλάκια μας. Έχω νέυρα με το facebook τελευταία, η σχέση μας περνάει κρίση. Ειδικά αυτό το καινούριο timeline που σε προτρέπει να σημειώνεις και πότε έχει πεθάνει κάποιος που αγαπάς πολύ με έχει σοκάρει. Anyway, Blogging it is!

Ήθελα πολύ να ανεβάσω μία φωτογραφία λοιπόν στο καινούριο μου blog για background. Και είχα βρει και την κατάλληλη, τον μικρό πλανήτη του σπιτιού μας που την αγαπώ, Δυστυχώς, το καλύτερο που κατάφερα είναι να βγαίνει 100 φορές σαν καλειδοσκόπιο... και δεν μου άρεσε. Οπότε την ανεβάζω τουλάχιστον στον πρώτο μου κείμενο για να πάρει την θέση που της αρμόζει εδώ μέσα.





Διάλεξα για τώρα ένα χαριτωμένο ροζ background  που για την ώρα με καλύπτει. Και το ροζ το αγαπώ, Είναι αισιόδοξο. Αυτά για αρχή λοιπόν.

No comments :

Post a Comment